Snowdon - Llanberis

Een lange dag vandaag! Om 8.30 uur zaten we aan het ontbijt in het Waterloo Hotel. Na het ontbijt vertrokken we direct naar Llanberis.

Om 11.00 uur hadden we een ritje met de stoomtrein geboekt. Met een trein van de Snowdon Mountain Railway gingen we naar de top van de Snowdon op 1085 meter hoogte (de hoogste berg van Wales). We waren mooi op tijd, dus konden we al met de trein van 10.30 uur mee! De rit duurde ongeveer 45 minuten. Er was veel te zien, helaas was de top van de berg in wolken gehuld.

Boven hadden we 30 minuten de tijd om de summit te beklimmen. Dat ging niet helemaal vanzelf. (Op de foto's goed te zien!) Veel bewondering voor mensen die deze hele klim te voet maakten...! (Een wandeling van zo'n 14 km, over een hoogteverschil van 975 meter).

We staan op de top! Maar waaien er wel haast weer af...

Op de terugweg hebben we geprobeerd nog wat mooie plaatjes te schieten. Door de regen ging dit niet druppeloos...

Tijdens de lunch kwam Freek met een folder op de proppen van Stone Science, een museum over fossielen, stenen en dinosaurussen. We hadden nog geen middagprogramma vastgesteld, dus leek ons dit wel leuk voor hem. Het was even zoeken in de buurt van Talwrn en Pentraeth, maar we hebben het gevonden. Freek heeft erg genoten, vooral van de film die hij zag. Oom Jan kon even bijslapen...

Full speed wilden we terugkeren naar Betws-y-Coed, helaas was er een vrachtwagen dwars gaan liggen. Zodoende hebben we bijna twee uur over 3,5 mijl gereden.

Uiteindelijk kwamen we in Llanberis aan waar we een eetstop maakten. Helaas waren ze daar ook niet van de snelste soort. Na 50 minuten stond ons eten op tafel. Omdat we toch al laat waren, stopten we nog twee keer om wat plaatjes te schieten van The Llanberis Pass.

Uiteindelijk waren we tegen 21.00 uur thuis. Nu inpakken, want morgen verkassen we naar Bath.

Our first stop was at the Coffeeshop!

Na een voorspoedige reis van het Lake District naar Wales, stopten we in Llandudno. In dit mooie kustplaatsje gingen we eerst wat eten bij Tiffany's (naast Coffee Shop waren ze ook erg goed in lunchgerechten).

Daarna konden we er weer tegen en gingen we aan de wandel. Eerst kwamen we langs wat winkeltjes,

 mooi gekleurde hotels

en toen bij de Ierse Zee.

Natuurlijk moesten daar wat plaatjes geschoten worden; bij de zee is het altijd mooi...

Vlak langs de kust stonden ook prachtig huizen.

Toen was het tijd voor de 700 m lange pier. Helaas was de pier wat vervallen en kermisachtig geworden, maar toch was het leuk om er een rondje over te maken.

En natuurlijk moesten er nog wat Engelse souvenirtjes gekocht worden voor Anne Laura en haar vriendinnen en voor Freek.

Op naar ons hotel in Betws-y-Coed! Ongeveer een half uur later stonden we daar voor de deur. We hebben een soort appartementje, best leuk, met in de achtertuin de trein (wat minder leuk).

We hebben al een rondje gemaakt door het plaatsje en natuurlijk moesten we nog een hapje eten. Al regende het, onder een grote parasol met terrasverwarming, was het toch goed toeven.

Tot grote vreugde van de kinderen is er bij dit hotel een zwembad, dat ook nog op de goede tijd open is! Jullie begrijpen waar ze nu zijn...

De achtergrond is weer terug...

Kendal - Lake District

We zijn ondertussen gearriveerd in The Castle Green Hotel in Kendal! 

Vanochtend om 9.00 uur leverden we de sleutels in bij de receptie van het Loch Lomond Holiday Park en vertrokken we naar het Lake District. 

 Onderweg passeerden we Glasgow

en bekende plaatsen als Lockerbie, Gretna Green en natuurlijk Hadrian's Wall.

Op bevel van keizer Hadrianus werd in het jaar 120 begonnen aan de bouw van een 117 km lange muur door Noord-Engeland. Deze moest de noordgrens van de provincie Brittania, tevens de noordwestgrens van het Romeinse Rijk, markeren en versterken. Om de mijl lagen er bemande posten, om de 5 mijl (8 km) stonden grote torens, later forten. Toen het rijk uiteenviel werd de muur in 383 verlaten, maar er zijn nog veel delen over. In 1987 werd de muur Unesco Werelderfgoed. 

Eerst bekeken we een stuk muur bij Poltross Burn Milecastle.

en later bij Cawfields (daar waren meer bezoekers...)

Nadat we bij de Hadrian's Wall gekeken hadden, was het hoog tijd om een hapje te gaan eten. We zouden stoppen bij de eerste beste gelegenheid. We hoefden alleen de weg over te steken en daar was de Milecastle Inn. We hebben daar heerlijk en overvloedig gegeten, want ze hadden geen lunchgerechten...

Daarna reden we weer verder over de snelweg richting Carlisle. Hier ziet het er niet zo bijzonder uit, dachten we... Tot we van de snelweg afgingen en richting de noordelijke meren van het Lake District reden. Wat prachtig is het daar! (En ook wel een beetje erg toeristisch..)

Na de prachtige route langs de meren, reden we de Kirkstone Pass richting ons hotel in Kendal.

Ongelooflijk hoeveel muurtjes er daar langs de weg staan.

Vlak voor ons hotel reden we een doodlopende weg in. De navigatie liet ons even in de steek, maar direct kwam er een behulpzaam Engels echtpaar aan, om ons de goede weg te wijzen. Ze waren erg vriendelijk en wilden direct weten waar we vandaan kwamen.

Na even relaxen in onze hotelkamer, hebben we (alweer) heerlijk gegeten in Alexanders' Pub. Daarna maakten we nog een rondje door de grote tuin van ons hotel. Deze foto is weer speciaal voor ma:

Uitzicht vanuit het hotel:

Nu is het alweer bijna bedtijd, want na het ontbijt vertrekken we richting Betws-y-Coed in Noord-Wales. 

 Jullie reacties worden door ons allemaal gelezen hoor. Ook al reageren we niet (altijd), we vinden het wel erg leuk!! 

Groetjes van ons allemaal!

Dumbarton Free High Church

Jan is een echte zondagsschrijver, dus hierbij zijn bijdrage over de beide kerkdiensten:

We bezochten zondag 29 juli tweemaal de Free High Church aan de Latta Street in Dumbarton. Deze kleine, vergrijsde gemeente heeft geen eigen predikant. We werden er gastvrij ontvangen, kregen van zo ongeveer alle bezoekers (zo'n 15 naast ons zestal) een hand en in de avonddienst was er zelfs een woord van welkom vanaf de kansel voor de Hollandse gasten. 

In beide diensten ging voor dr. T. MacKay (hoogleraar in de psychologie) die hier regelmatig voorgaat. In de ochtenddienst sprak hij over de verzoeking van Jezus in de woestijn. Hij houdt hier een serie preken over en schrijft er ook een boek over. Deze ochtend ging hij, vanuit de vraag waarom de verschillende evangeliën hetzelfde verhaal zo verschillend (of niet) behandelen, vooral in op de redenen waarom er eigenlijk vier verschillende evangeliën zijn en wat hun invalshoek is. 

In de avonddienst sprak hij over de vraag gesteld in Hooglied 5:9. Hij ging er achtereenvolgens op in wat tot deze vraag brengt, wat het antwoord op deze vraag is en wat het effect van dit antwoord is. In de diensten werden onder leiding van een voorzanger en zonder muziekinstrumenten psalmen uit het Scottish Psalter en (eenmaal) uit de nieuwere Sing Psalms gezongen. Het klonk prachtig, regelmatig meerstemmig. Meezingen van deze melodieën was voor ons, aan de Geneefse psalmen gewend, echter wel lastig, ook al omdat het boek alleen de tekst en dus niet de melodie bevatte.