dinsdag 26 juli 2022

Het Duitse Avontuur (slot)

Het Duitse Avontuur is tot een (goed) einde gebracht. Op veler verzoek hier een beknopte beschrijving hoe.

Maandagochtend vertrokken we van het vakantiepark. Het navigatiesysteem wilde ons gelijk het zicht op de Moezel ontnemen, maar dat accepteerden we niet: we zijn nog een eindje langs de rivier gereden. Toen we echt moesten afbuigen naar de snelweg, zijn we gestopt en maakten we deze foto's.



Onze route naar Maastricht liep door België. Maandag was dus een drielandendag voor ons. Toch waren we er snel, want de afstand stelt niet zoveel voor. We brachten de middag in het centrum van Maastricht door. Boeken gekeken (en eentje gekocht) in de Dominicanen, kleding gekeken (en niet gekocht) in andere winkels, ijsje gekocht en gewandeld langs de Maas.



We aten heerlijk in ons hotel, waar we een mooie kamer (met een fraai bad) hadden. Op dinsdagochtend genoten we van een prima ontbijt dat we hadden samengesteld aan het zeer uitgebreide ontbijtbuffet. 

Daarna reden we op onze gehuurde e-bikes naar Buitengoed Slavante. Van daar vertrekken de rondleidingen door de Groeve Zonneberg. Dit is een oude mergelgroeve in de Sint Pietersberg. We gingen ruim drie kwartier ondergronds met een gids. In deze groeve is een stelsel van mijngangen uitgegraven, waarbij men pilaren liet staan om instorten van de berg te voorkomen. Dit maakt dat er mooie hoge gangen zijn ontstaan waarin het prima lopen is. Her en der zijn afbeeldingen aangebracht, meest om commerciële redenen. Verder zijn er nog sporen van het evacuatieplan voor Maastricht aan het eind van de Tweede Wereldoorlog: de 50.000 inwoners zouden hier terecht kunnen als de stad in de frontlinie zou komen te liggen. Er waren al ovens voor gebouwd en waterreservoirs. Uiteindelijk is de evacuatie niet nodig geweest.





Na de interessante rondleiding maakten we nog een fietstocht langs Maas en Albertkanaal. Er stond een stevige wind, die zelfs petten van hoofden wilde rukken. Maar ook daar bestaan dan weer oplossingen voor.






We sloten de middag af met een puntje rijstevlaai op een terras aan de Markt. Toen reden we via België naar huis. We hebben de benzinetank nog even bijgevuld in de buurt van Antwerpen. Zaterdag hadden we die in Duitsland gevuld voor 1,639 per liter, nu bijgevuld voor 1,869. Toch nog twintig cent minder dan de goedkope pompen hier...


We leggen de pen nu neer. En betuigen respect aan de eerdere schrijvers: we weten nu dat er veel tijd in dat schrijven gaat zitten!


Schilberg -2-

Rond 9.00 uur zaten we vanmorgen aan het ontbijt op ons dakterras. Wel met een dikke trui en sokken aan, maar het uitzicht was er niet minder om.

Vandaag stond een wandeling langs wijngaarden op het programma, de routes des Vins Wahlwiller-Eys.
Het startpunt van de route was bij de St. Cunibertuskerk in Wahlwiller.



Via het Wiengetske kwamen we al snel bij de eerste drie wijngaarden van de route: de Wittemer wijngaard, de Hubertus en de Cunibertus wijngaard.
Voor de liefhebbers: de aangeplante rassen in deze wijngaarden zijn de Muller Thurgau, Riesling, Pinot Noir, Pinot Gris, Pinot Blanc, Auxerrrois en Bacchus.
In de Wittemer wijngaard staan de oudste wijnstokken, al in 1971 was hier nl. een wijngaard.











Op de kalkgraslanden rond de wijngaarden waren allerlei mooie bloemen en kruiden te zien. En verder zagen we ook tarwe en andere graansoorten die we niet herkenden.
En zelfs een rijtje met Toscaans aandoende bomen!








We passeren het Miljoenenlijntje.





In Eys maakten we een sanitaire stop bij 'Bie de Tantes' en dronken we een verkoelend spa'tje, aansluitend bleven we ook maar zitten voor een lunch en toen het even begon te regenen namen we ook nog maar een koffie'tje.



Vervolgens gingen we de route weer verder volgen en kwamen we langs nog 2 wijngaarden, het Domein Aldenborgh en het Domaine Salamander. Naast eerder genoemde druifsoorten, hebben ze hier ook chardonnay, riesling, gewurztraminer, satin noir en merlot. Domaine Salamander maakt daar naast ook nog een mousserende wijn van de Rieslingdruif en twee Cuvee's, waarbij de pinot noir en chardonnaydruif gemengd worden.








Al met al best een pittige wandeling (10,1 km)! Het dalen en stijgen zijn we thuis niet zo gewend. Af en toe was er een heerlijk verkoelend windje, maar het kon soms ook pittig warm zijn.

Als 'kers op de taart' ontdekten we in een vlinderstruik de koninginnepage!




We keken nog even in de kerk van Wahlwiller. 
Deze kerk werd in 1946 beschilderd door de Rotterdamse kunstenaar Aad de Haas. Van zijn hand zijn ook de 16 (normaal zijn het er 14) kruiswegstaties die in de kerk hangen. Deze kruiswegstaties veroorzaakten een rel en werden op aandrang van het Vaticaan zelfs verwijderd. In 1981 was het blijkbaar geen probleem meer en werden ze weer teruggehangen.





Vanavond aten we in Eijsden bij eetcafé Aon 't Bat.







Inmiddels zijn we weer in ons huisje en zijn we moe, maar wel voldaan!