4/8 Zion

Vandaag zaten we wederom, voor ons doen, vroeg aan het ontbijt. De kerk begon om negen uur. Toen we netjes om 8:45 uur aankwamen, was het parkeerterrein verdacht leeg. Toen er om vijf voor nog niemand was, bekroop ons het gevoel dat ook deze zondag de kerkmissie niet helemaal zou slagen. Een andere auto die het parkeerterrein opreed gaf nog een sprankje hoop, maar ook dit waren toeristen. Deze Amerikanen (helemaal met de auto vanuit Wisconsin) waren ook op zoek naar een kerk. Ze vertelden ons dat ze deze zomer een tour rond allerlei nationale parken deden, omdat een van de dochters dit jaar voor het laatst de leeftijd had dat ze gratis een Annual Pas voor het hele gezin kregen (een soort jaarabonnement op nationale parken). Toen de figuurlijke klok negen uur sloeg, wisten we zeker dat er vandaag geen dienst plaats ging vinden. Jammer maar helaas... We namen afscheid van onze Amerikaanse vrienden met een gemeenschappelijk gebed voor safe travels. Bij het restaurantje waar we de afgelopen dagen hebben gegeten, tapten we vanaf de parkeerplaats de wifi af om zo even een preek te downloaden. We luisterden naar een verhaal van onze vriend uit de oostkust, Tim K. en vervolgden daarna onze reis.

Via een lunchstop bij Forscher German Bakery (de smaak van thuis, soort van) kwamen we aan in ons hotel in Zion National Park. De kamer was nog niet klaar, dus reden we verder het park in. Deze plek is weer helemaal anders dan alle andere dingen die we gezien hebben. Steile hellingen met uitgesproken ronde vormen en bomen op de vreemdste plekken, dat is hoe je Zion het best kunt omschrijven.

Het was inmiddels drie uur geweest, dus we konden inchecken. We hebben een schattige cabin met veel ruimte. Helaas geen keuken... We waren daarom genoodzaakt gebruik te maken van de diensten van het restaurant dat bij onze Zion Mountain Ranch hoort. Hier serveerden ze o.a. bisonspecialiteiten. Alleen Lau waagde zich hier niet aan en ging voor een paddenstoelengerecht. Bison is echt erg lekker.

Na het diner maakten Lau en Arjen nog een mooie wandeling door het park, terwijl F. en ik noodgedwongen Netflix e.d. gebruikten.

's Avonds was er tijd om te genieten van de maan en de honderdduizenden sterren die hier vanwege het gebrek aan lichtvervuiling te zien zijn. Moe en voldaan vielen we één voor één in slaap. Tot morgen!

3/8 Bryce Canyon

We hebben veel gedaan vandaag. Het begon vroeg (wekker om 6:00!) om zo het mooie ochtendlicht op de kloof niet te missen. Freek was te slaperig om te klagen over onze matineuze avonturen en ging gewillig mee naar het ontbijt, dat om 6:30 opende. Bij de ingang van het park stond de slagboom open en was er geen ranger om ons toegang te verlenen, dus deden we dat zelf maar. Een kort stukje lopen bracht ons naar het eerste uitzichtpunt dat, heel toepasselijk, Sunrise Point heette. Hier werden we begroet door allerlei bizarre rotsformaties, die lastig te omschrijven zijn. De foto's doen het verhaal:

We waagden ons aan een lange hike van ongeveer vijf kilometer. Op de kaart stond er 2-3 uur voor. Ik wil niet opscheppen, maar wij deden het in iets meer dan een uur. Het was overweldigend mooi en ontzettend grootsch.

Van deze wandeltocht moesten we natuurlijk even bijkomen, dus genoten we een kopje koffie en een chillmomentje op de kamer. Lau en ik besloten dat we een ATV (All Terrain Vehicle) -tocht wilden gaan doen, dus dat werd geregeld. Na de lunch werden we door onze gids vlakbij het hotel opgewacht. We kregen een instructie over onze Polaris RZR en reden vol spanning weg. We vormden een colonne met twee quads en een ander moeilijk te omschrijven apparaat. De weg was nat en modderig, maar dat maakte het alleen maar leuker. We hebben goed een uur door het park gescheurd terwijl onze gids af en toe wat vertelde over de geschiedenis van deze omgeving en de natuur die we tegen kwamen. 

We kwamen even bij in de kamer en reden daarna nog een rondje over de weg die door Bryce loopt, omhoog naar het hoogste punt: Rainbow Point op 2700m. 

 

Vanaf Rainbow Point reden we meteen door naar het restaurant waar we gisteren ook hadden gegeten. Freek at dezelfde burger.

Behalve dat F, Arjen en ik nog zijn wezen zwemmen, is er 's avonds verder niet zo veel noemenswaardigs gebeurd. Tot morgen!

2/8 Grand Canyon - Bryce Canyon

We werden weer op tijd gewekt door onze iPhones, dit keer om op weg te gaan naar Bryce. Een flinke rit van meer dan 400 kilometer door een prachtig landschap. De dag begon met een ontbijtje bij de convenience store en onze grote vriend Starbuck z'n tentje. Freek is inmiddels een overtuigd bagel-liefhebber, zelfs zo dat hij liever het ronde broodje eet dan z'n eerste liefde: croissants. Lau genoot van freshly brewed coffee (ouderwetse filterkoffie); dit als alternatief voor dat wat de Amerikanen koffie noemen.

De route liep door het Grand Canyon National Park, wat ons af en toe een prachtig vergezicht bood. We stopten bij de Desert View Watchtower, een oude bakstenen uitkijktoren, om een laatste blik over de grote kloof te werpen. 

We reden door een afwisselend landschap: het ging van bos naar woestijn, van berg naar dal en van kloof naar vlakte. Zo kwamen we de tijd wel door. 

Na een voorspoedige reis van ongeveer vijf uur kwamen we aan in ons hotel voor de komende twee nachten. We childen wat en gingen er toen op uit voor het avondeten, naar een tentje dat ons was aangeraden door Google Maps. We aten steak en burger en na afloop was er nog plek voor een Oreo Icecream Sandwich uit het winkeltje in het hotel. Om de eerdergenoemde calorieën te verbranden, gingen Lau, Arjen en ikzelf nog even de strijd aan met ons eigen lichaam in de gym. We staan op het punt om te gaan slapen, want morgen is het weer vroeg dag: we gaan wandelen! 

1/8 Las Vegas - Grand Canyon

Vandaag vertrokken we vanuit ons MGM Grand resort in Las Vegas richting Grand Canyon. Nog een keer tussen de gokkasten door naar de parkeergarage en de Strip over naar de snelweg richting Boulder City.

De eerste tussenbestemming was Lake Mead en de Hooverdam. Er was zelfs een security checkpoint. 'Any guns?’ Nee. Dus we konden doorrijden.

Daarna door heel wisselende landschappen door Arizona heen. Van rotswoestijn achtig en groen tot open dennenbossen van Kaibab Forest dichter bij Grand Canyon.

  

We passeerden diverse route 66 plekken zoals Kingman en Seligman. In de laatste plek waren we wel toe aan koffie vonden we. We eindigden echter met een zware lunch van fried chicken enzo in Roadkill Cafe. 

Na een flinke rit kwamen we aan in Tucayan, Grand Canyon South Rim, in ons hotel. 

Na inchecken even een bak koffie en toen het National Park in. Tot na de zonsondergang daar bij diverse viewpointsgekeken en de rimwalk gevolgd. Fantastisch mooi en groot en heerlijk weer ervoor. De foto’s spreken voor zich.

 

 

Morgen rijden we via de oostkant van de Canyon richting Bryce.