De Sluftervallei en De Cocksdorp

Voordat we elkaar om 9.00 uur aan het ontbijt zouden treffen, maakten Tanja en ik al een wandelingetje door een nog vrij rustig De Koog en liepen via het Wandelpad Zeereep weer richting hotel.

De rest van het gezelschap ontmoeten we op de afgesproken tijd in de ontbijtzaal.

Daarna belegden we een dienst in de hotelkamer van de familie H., die de ruimste kamer hebben (later op de dag overigens nog een) en aten daarna wat Flakkeese en andere lekkernijen bij een kop koffie of thee.

Daarna vonden we het wel tijd om een eindje te gaan rijden en lopen.

Onze eerste stop was bij De Sluftervallei, een brak kweldergebied met een open verbinding met zee - uniek in Nederland! 

Het gebied is in 1858 ontstaan, toen de zee bij stormvloed drie gaten in een nog jonge dijk sloeg. Er ontstonden diepe geulen, waardoor het zeewater ver de zandvlakte in kon stromen. Tot 5 keer toe werd geprobeerd de gaten in de dijk te dichten, tevergeefs. De laatste poging was in 1925. Natuurbeschermers hebben zich vervolgens over het gebied ontfermd.

Doordat het gebied regelmatig door zout water werd overspoeld, is er een buitengewoon mooi terrein ontstaan waarin op rustige momenten wat poelen en slootjes liggen, maar dat bij hoge waterstanden een flinke binnenzee wordt. Hier gedijen dan ook alleen planten die bestand zijn tegen zout water.

In de maanden mei en juni zorgt de grasanjelier voor een roze gloed, in juli en augustus is het de lamsoor die de kwelders lila kleurt.

 

We legden het van alle kanten vast en genoten daarna van een broodje in de zon.

Vervolgens reden we door naar De Cocksdorp, of beter gezegd ten noorden van het dorp, naar het puntje van het eiland, waar we de enige vuurtoren van Texel vonden. Het water eromheen heet het Eierlandse Gat en is volgens de reisgids gevaarlijk. Tussen 1848 en 1860 strandden hier ruim 70 schepen. In 1863 werd er een vuurtoren gebouwd, op een duin van 20 meter hoog. Bij de eerste zware storm in de volgende winter, stortte de toren al in. Eind 1864 was de tweede toren klaar.

Helaas was de toren gesloten en konden we dus niet de 118 treden opklimmen voor een prachtig uitzicht op 47 meter hoogte. Ook de kogelgaten uit de 2e Wereldoorlog, ontstaan bij de Georgische opstand in april 1945, hebben we gemist.

We liepen een rondje over het strand, zochten leuke schelpen en probeerden de zelfontspanner uit.

Eerst een testfoto...

... en daarna voor het echie!

In de verte zagen we Vlieland liggen. Komende week is alleen een enkele reis Vlieland mogelijk, dus daar zullen we niet komen.

De houten steiger waarvandaan 'De Vriendschap' naar Vlieland vertrekt.

Nu relaxen we op onze kamers. Een aantal liefhebbers gaat zo nog een zonsondergang bekijken. Wellicht volgen er nog foto's!

Texel - De Koog

Beste lezers,

Wat gezellig dat jullie weer met ons mee op reis gaan! Helaas kon onze geplande trip via België en Frankrijk naar het Verenigd Koninkrijk, vervolgens naar het Isle of Man en uiteindelijk naar Noord-Ierland niet doorgaan wegens de omstandigheden. Vandaar dat we de bestemming nu iets dichterbij huis gezocht hebben: we zitten inmiddels hoog, maar helaas (op dit moment dan) niet droog op Texel!

Vanochtend vertrokken we allemaal rond 9.00 uur vanaf huis in noordelijke richting.

Na een voorspoedige reis met een koffiestop bij de McDonalds in Alkmaar voor Jan en Betty en een gecombineerde benzine- en koffiestop bij een niet nader te noemen Esso-tankstation voor de rest van de family, kwamen we tegen de middag in Den Helder aan.

De beide H.akbijl-auto's konden mee met de boot van 12.00 uur (de Dokter Wagemaker) en Jan en ik, die wat later in de rij aansloten, moesten een kleine 20 minuten wachten en konden rond 12.30 uur inschepen.

De gaande en de komende veerboot.

 Er werd gevraagd of je tijdens de overtocht in je auto wilde blijven zitten. Deed je dat toch niet, dan moest je in ieder geval wel een mondkapje op. De mensen in de auto's voor en achter ons en ook weer daarvoor en daarachter stapten allemaal uit en gingen de boot verkennen. Wij maakten even een fotootje voor de auto en gingen daarna weer braaf in de auto zitten.

De overtocht verliep verder erg voorspoedig. Op Texel kwamen we in een lange rij van de boot. Onderweg sloegen er wat auto's uit de rij links en rechts af, maar de meesten gingen in dezelfde richting als wij: naar De Koog. En dat is op zich wel logisch. De Koog is nl een zeer toeristisch dorp. In en rond dit plaatsje zijn 22.000 overnachtingsplaatsen (dat is ongeveer de helft van de totale capaciteit van Texel).

Ons hotelletje bevindt zich net buiten het winkelcentrum en ligt op 300 meter afstand van het strand.

De kamers zijn erg ruim, ik heb zelfs nog een apart kamertje met een extra slaapplaats. Er zou dus nog iemand kunnen komen logeren!

Na het uitpakken en acclimatiseren hebben we De Koog lopend verkend. Veel winkels, nog meer restaurantjes en heel veel toeristen. M.n. onze oosterburen zijn hier massaal naar toegekomen.

Bij Bries20 dronken we een kopje koffie en liepen van Strandpaviljoen 20 over het strand naar Strandpaviljoen 21.

Daarna moest Google Maps er aan te pas komen om de juiste route te vinden. Die stuurde ons door een stukje bos, waar bij het begin een waarschuwingsbord hing om op te passen voor een broedende buizerd... Gelukkig kreeg hij (of waarschijnlijker zij?) ons niet in het vizier en kwamen we weer heelhuids bij het hotel aan.

We relaxten wat op de kamers, dronken van de tot-17.00 uur-gratis koffie-en-thee voor de gasten en maakten ons daarna klaar voor een kleine wandeling naar restaurant Noordzee, waar we als 5 verschillende huishoudens ons tot een grote familie verklaarden en vervolgens toch weer gesplitst werden in een groep van 3 en 4. We aten allemaal wat verschillends en vermaakten ons prima!

Op de terugweg naar het hotel kregen we een buitje over ons heen, maar inmiddels is het alweer zo goed als droog.

Tot morgen!