zaterdag 27 april 2019

Rilassare e camminare

Rilassare e camminare
Dat moet zoveel betekenen als 'relaxen' en 'wandelen'. En dat is wat we vandaag gedaan hebben.

Vanochtend startten we met een prachtig uitzicht op Capri.
De toeristenboten voeren alweer af en aan.


Bij het verblijf hier zit ontbijt inbegrepen. Luxe, he!
Om 9.00 uur vertrokken we dus richting de ontbijtzaal.


En werden we verrast met deze heerlijkheden...



Daarna relaxten we wat op ons terras.





En maakten we opnieuw gebruik van de 'moka'.


Het begon vanochtend wat fris, met af en toe bewolking. Vandaar dat we hier nog met jas aan op het terras zitten.



Rond 12.30 uur genoten we van de lunch...


... en daarna gingen we dan eindelijk wat doen!



Vandaag stond er een wandeling op het programma: vanaf het vakantiepark richting het dorpje Termini en dan verder langs de kust naar het Punta della Campanella.
Een vrij eenvoudige wandeling van ong. een uur, aldus de dame van de receptie van het vakantieparkje.


Onderweg veel mooie bloemen, citroenen, vijgen en olijven!



En artisjok!



En bijzondere cactussen (of cacti, volgens Arjen ;-)


Tanja had 'sjans' met een van de locals...







Ondertussen was de zon lekker gaan schijnen, dus af en toe moesten er even gerust worden in de schaduw.







Het pad is onderdeel van de Via Minerva. Ooit stond er nl. op de punt een tempel, gewijd aan eerst de Griekse godin Athene en later aan de Romeinse godin Minerva.
Volgens de Griekse legende zou dit heiligdom door Odysseus zijn opgericht.


Het verhaal van Odysseus en de Sirenen vormt een onderdeel van de Odyssee, het epische werk van Homerus.

De Sirenen zijn halfgodinnen uit de Griekse mythologie met het lichaam van een gier en het hoofd van een vrouw. Ze woonden op drie eilandjes in de Middellandse Zee in de buurt van Capri. Met hun gezang verleidden ze zeelieden in hun richting te varen. Dat liep slecht af; het schip op de rotsen en de bemanning dood. Als de zeelui niet verdronken of te pletter sloegen, zogen de Sirenen de levenskracht weg uit hun slachtoffers.
 Onderweg op zijn epische tocht moest Odysseus de eilandjes van de Sirenen passeren. Om te voorkomen dat de lokroep van de Sirenen vat op hem en zijn mannen zou krijgen, stopte Odysseus de oren van zijn bemanning dicht met bijenwas. Zelf liet hij zich vastbinden aan de mast. Hij kon zo wel de Sirenen horen zingen, maar zijn mannen konden zijn bevel om de koers van het schip te veranderen niet horen. Zo kwam Odysseus' schip ongeschonden langs de Sirenen. Dat bekwam hen slecht: de Sirene Parthenope stortte zich in zee en verdronk, de anderen verloren hun magische krachten en veranderden in rotsblokken.



En na ruim 4 km. zijn we dan eindelijk op de 'punt' van bestemming!


Inmiddels staan er op de punt een toren uit 1566, een moderne vuurtoren, resten van een Romeinse villa en een geschutsopstelling uit de Napoleontische oorlog en de 2e Wereldoorlog.





 De heenweg was voornamelijk afdalen. Terug viel het dus wat tegen...
Rond 17.00 uur waren we weer bij het appartement en rustten we uit van de geleverde inspanning.


Vanavond hebben we heerlijk gegeten bij Salvatore & Mafalda.



Ravioli, risotto, lamb en beef.


En een dessert!



Buona notte!

vrijdag 26 april 2019

Aspettare e sii patienze

Aspettare e sii patienze.
Met hulp van Google Translate de woorden 'wachten' en 'geduldig zijn' in het Italiaans vertaald.
Een groot deel van onze dag bestond nl. uit wachten en dus ook geduldig zijn. Niet mijn sterkste kant...

Gisteravond vertrokken Jan en ik rond 21.15 uur uit Middelharnis. We reden alvast naar Dordrecht om vanaf daar met elkaar om 2.00 uur richting Schiphol te vertrekken.
Na een voorspoedige reis waren we daar rond 3.00 uur.
We konden gelijk inchecken, door de security (Freek werd gefouilleerd en zijn rugtas en jas extra gecontroleerd) en daarna begon het grote wachten op het moment van boarden en vertrek.



Rond 6.15 uur vertrekken we vanaf de Kaagbaan.



We vliegen in zuidoostelijke richting, dus richting Duitsland, over Frankfurt, Stuttgart, Oostenrijk, Milaan, oostkust Italië en dan in een bocht naar de landing in zuidwestelijke richting.
Onderweg veel bewolking. We hebben weinig gezien, alleen een paar alpentoppen.

De gezagvoerder gaf nog aan ons door dat we op een hoogte van 
37,000 voet vlogen (11,5 km). De temperatuur was -60.
Grondsnelheid 850 km en zijwind 140.
Best indrukwekkende getallen.




En met een mooie landing komen we na 2 uur en 10 minuten vliegen aan op Italiaanse bodem.
In het vliegtuig moeten we een tijdje wachten op de bus die ons naar de terminal brengt.


En vervolgens is het wachten op de bagage.


Gelukkig zijn alle koffers er uiteindelijk ook!


Daarna is het inmiddels 9.00 uur en dus tijd voor een ontbijt!



Daarna wachten we op een pendelbusje dat ons naar de autoverhuur zal brengen. Er zijn meer mensen die daar heen moeten. De bus zit net vol en de chauffeur van het busje vertelt dat we zo'n 15 minuten op hem moeten wachten of de 700 meter naar de autoverhuur kunnen lopen. Dat doen we dan maar. Het is tenslotte prachtig weer!



Vervolgens in de rij bij Europcar en moeten we weer wachten... 
Ik denk dat we er zeker een uur gestaan hebben.



Maar uiteindelijk kunnen we dan deze auto meenemen!
We rijden Napels uit in zuidelijk richting en maken een stop bij Pompeï.


Daar is het trouwens zo giga druk, dat we weer een tijd moeten wachten voordat we een toegangskaartje kunnen kopen ;-)


De stad Pompeï werd in de 6e eeuw voor Christus gesticht bij de monding van de rivier de Sarno. Door de goede bereikbaarheid werd er al gauw handel gedreven. Toen aan het einde van de 1e eeuw er ong. 2000 Romeinse legionairs werden gevestigd, veranderde de architectuur van de stad en werd een amfitheater gebouwd, thermen en tempels. 
In het jaar 62 vond een zware aardbeving plaats. Veel lag in puin. In de jaren daarna vonden er vaker aardbevingen plaats en besteedden de bewoners daar niet veel aandacht aan.
Tot in augustus van het jaar 79 er steeds vaker en heviger aardschokken plaatsvonden en de vulkaan Vesuvius uitbarstte. Een stroom van as en lava bedekte de omgeving. 16.000 mensen kwamen hierbij om. 
Pas in de 18e eeuw ontdekten archeologen de goed bewaard gebleven gebouwen.












Daarna waren we wel weer aan wat eten en vooral drinken toe. 


Mozzarella en tomaat.





Mooi uitzicht onderweg. Helaas was het niet zulk helder weer.





Inmiddels zijn we aangekomen bij het appartement in Massa Lubrense.
De vriendelijke dame die ons te woord stond, zei dat we nog 10 minuutjes moesten wachten totdat de appartementen klaar waren... Dat kennen we inmiddels, reken dan gerust op een half uur. En dat was ook zo ;-)
Gelukkig zaten we niet onaardig op het terras, in de schaduw of zon.



Zicht vanaf ons balkon op het eiland Capri in de Golf van Napels.



Nu is het bedtijd, want we hebben nog wat slaap in te halen!