7/8 Buitenpost, Paesens & Moddergat, Lauwersoog

Er was vandaag een jaarmarkt in het plaatsje Buitenpost. We besloten om vanochtend daar eerst heen te gaan. Vanaf 10.00 uur was de markt open en net iets voor die tijd waren wij er al. De meeste kraampjes hadden een hoog braderie-gehalte, veel tassen/kleding/speelgoed en eten afgewisseld met 2e handsspullen. Leuk om even te snuffelen.

Bij de Binnenmarkt Buitenpost schuilden we voor de regen en vergaten de inwendige mens niet ;-)

Daarna liepen we in de richting van De Kruidhof, hortus van Fryslan. In de buurt van deze tuin ook weer een soort marktje, maar met meer 'natuurlijke' producten. Leuke wol, zeepjes, planten, stands van Groei & Bloei e.d. Dit sprak ons iets meer aan.

I.v.m. de markt was het bezoeken van de tuin vandaag gratis. Daardoor was het er wel behoorlijk druk.

Er zijn 17 thematuinen, waaronder de grootste collectie geneeskrachtige kruiden van West Europa. Verder o.a. een Kloostertuin, een Bijbelplantentuin, een Heemtuin en een Vlindertuin.

Leuk om rond te kijken!

In het tuincafé genoten we van een broodje. Helaas was er geen tafeltje meer beschikbaar en moesten we het aan een sta-tafel op eten.

Daarna reden we met de auto naar de dorpjes Paesens en Moddergat, gelegen aan de Waddenzee.

We keken bij het monument op de dijk ter gelegenheid van de ramp van Moddergat (in 1883) waarbij 83 vissers om het leven kwamen. Helaas kregen we een bui over ons heen, dus schuilden we maar gauw in het Museum It Fiskerhúske, een klein openluchtmuseum waarin de herinneringen aan de verdwenen kustvisserij en de visserscultuur levend gehouden wordt. Het museum bestaat uit vier gerestaureerde vissershuisjes.

Eerst zagen we een korte film waarin iets over de geschiedenis van de dorpen werd verteld. De naam van het dorp Paesens werd afgeleid van het Latijnse Pagingi, wat modder betekent. Op deze plek stroomde vroeger een riviertje de zee in. In het jaar 1000 begon men met de bedijking, de verbinding met zee bleef gehandhaafd door middel van een sluisje. In 1449 was de sluis dichtgeslibd en kwam er een einde aan de open verbinding met de zee. Aan de westkant van het riviertje ontstond het plaatsje Moddergat. In de 19e eeuw hadden de beide dorpen een grote vissersvloot. Omdat er geen haven was, moesten de schepen in de wadgeulen blijven liggen en werd de vangst met pramen aan land gebracht. Aan de vrouwen de taak om wadpieren te verzamelen en aan de vishaken te bevestigen (er waren ong. 6000 stuks aas per schip nodig...) en de vis uit te venten.

In Klaske's húske zijn de kamers ingericht in de stijl van de vroege twintigste eeuw.
In dit huisjes woonde Klaske van der Lei, geboren in 1900 en enig kind. In 1940 nam Klaske's vader het agentschap voor visserijproducten over. In die tijd werden garnalen en vis nog bij Moddergat aan wal gebracht en geveild. Klaske bleef ongehuwd en deed de boekhouding voor haar vader. In 1952 nam ze het agentschap van hem over. Klaske werd benoemd als gemeentelijke afslager van de nieuwe visafslag in het plaatsje Dokkumer Nieuwe Zijlen. In 1964 had ze ook de garnalenvloot van Tholen en Arnemuiden onder haar hoede.

Ze had dus aardig wat in haar mars!

Klaske met haar ouders.

Een bekende kast.

Vervolgens reden we via een dijk in 't Lauwersmeer naar Lauwersoog (Groningen) en keken daar rond in de haven.

Aan de Groningse kant van het Lauwersmeer reden we weer richting huis.

We kwamen o.a. door Zoutkamp (waar het fors regende) en Burum. In de buurt van dat plaatsje zagen we in een weiland allemaal satellietschotels staan. In de volksmond wordt dit 'It Grutte Ear' genoemd. In 1973 werd dit enige Nederlands grondstation voor internationale verbindingen over communicatiesatellieten door de PTT geopend. (Voor wie meer wil weten: het grondstation vormt de toegangspoort voor het verzamelen van Europees en intercontinentaal verkeer uit Nederland en omringende landen dat loopt over het telefoonnet en via straalzenders om het weer door te sturen naar satellieten, zodat het kan worden verzonden naar de eindbestemming via soortgelijke grondstations elders ter wereld).

In Surhuisterveen gingen we naar de AH en deden wat inkopen voor het ontbijt.

Daarna zaten we nog een poosje buiten en rond 18.00 uur vertrokken we naar Earstermar waar we bij Herbergh De Parel een hapje aten.

Morgen staat Groningen op het programma!

6/8 Death Valley

Vanochtend hebben we buiten ontbeten bij het restaurant van Zion Mountain Ranche.
Omdat ze een trouwerij voorbereiden, waren de tafels en stoelen buiten in het gras gezet en was het ontbijt in buffetvorm met uitzicht op de Bisonkudde die er achter staat in een enorme prairie-achtige weide.
De pony’s die bij het restaurant rondliepen en baby Bizon Betty (was verstoten door de kudde aan de andere kant van het hek), kwamen zo’n beetje aan tafel staan.

Na koffers inpakken en uitchecken en nog even downloaden bij de receptie vertrokken we voor een lange rit naar Death Valley.

Eerst nog een keer Carmel Scenic Highway door Zion National Park en door Springdale richting o.a. Washington (niet D.C) waar we een Walmart lunch gescoord hebben. En een ruime liter coldbrew coffee in een fles van Starbucks die niet meer dan een kopje koffie koste :)

Via de Noordkant van Las Vegas reden we de Zarragossa Vallei in. Steeds meer werd het weer ruige woestijn, maar het was bewolkt en waaide hard. Alsof je over de Moerdijkbrug reed. En zelfs regen! maar ook draaiwinden, die stof de lucht inzogen en veel bewolking.

Vervolgens reden we Death Valley in. De temperatuur stijgt snel. Bij Zabriskie Point keken we even op het viewpoint. 50 meter omhoog lopen vanuit de auto is dan met een zware hitte en warme wind al genoeg, terwijl de temperatuur maar heel gewoontjes is voor daar. Vanavond was het begin van de avond 44 graden en morgen geeft de verwachting 46 aan.

Vervolgens inchecken bij The Ranch in Death Valley in het gehucht Furnace Creeck (een soort oase met aan de rand een reservaatje met wat caravans en Shoshone indianen en een resort met twee hotels veel palmen zwembad, tennisbanen en zelfs een golfbaan met een groene grasmat en een museum buiten over de lokale boraxwinning waar ze zeep van maken.

Onze kamer is een soort geschakelde patiobungalow met weer twee tweepersoonsbedden en gelukkig goede airco. De achterkant komt uit op een grasveld en daarachter sportvelden en het zwembad.
Na even relaxen was het zwembad ons volgende doel. Heerlijk water, goed diep en lekker duiken en zwemmen dus.

Daarna hebben we weer prima gegeten in het restaurant. Vorige keer hadden we (Freek en Arjen in 2016) hier de enorme tomahawk van 36 oz (meer dan een kilo vlees aan een enorm bot). Hij stond nog steeds op de kaart, maar die hebben we nu maar laten staan en het gedaan met iets normalere porties.

Na terugkomst hebben we de was nog gedaan in de laundry met diverse was- en droogmachines aan de rand van het campingdeel. Niet jaloers op campers en zelfs stacaravans in het idyllische maar bloedhete Furnace Creek die daar stonden.
Daarna weer gezwommen.

Morgen rustig aan en wat dingen hier in de buurt bekijken is het plan.